پله برقی های خراب ؛ افتضاح شهرداری تهران

سلام به همه!
امروز می‌خوام یه چیزی رو با شما در میون بذارم که چند وقتیه ذهنمو مشغول کرده. این روزها که بیشتر از هر وقت دیگه‌ای توی خیابون‌ها و معابر تهران تردد می‌کنم، یه مسئله داره خیلی توی چشم می‌زنه و اون هم چیزی نیست جز پله‌برقی‌های خراب پل‌های هوایی. راستش رو بخواید دیگه از این وضعیت خسته شدم و واقعا باید اینو با شما در میون بذارم، چون این وضعیت دیگه اصلاً قابل تحمل نیست. آخه یکی دو تا هم نیست. آمار ندارم اما انگار نود درصدشون خرابن و کار نمیکنن! بیچاره آدمای مسنی که مجبورن از این پله های خراب بالا برن!

خب حالا بریم سراغ اصل ماجرا. این پل‌های هوایی، که به نظر میاد برای راحتی مردم طراحی شدن تا آدما بتونن از خیابون‌های شلوغ و پرترافیک راحت عبور کنن، یه جای خیلی خوب برای "ادامه دادن پروژه‌های ناتمام شهرداری" شده! 

خب، حالا بگم چرا این قضیه این‌قدر اعصابم رو خورد کرده؟ بذارید یه تجربه شخصی بهتون بگم. یک روز، مجبور شدم از پل هوایی کنار ایستگاه مترو استفاده کنم. تا اینجا هیچ مشکلی نبود، ولی وقتی رسیدم به پله‌برقی، با کمال تعجب دیدم که پله‌برقی درست در لحظه‌ای که بهش نیاز داشتم، خراب شده بود! یعنی شما فکر کنید وسط این همه شلوغی و عجله، باید با پای خودم از پله‌ها بالا می‌رفتم. اونم پاهای داغون من! اصلاً دیگه نمی‌دونستم باید بخندم یا گریه کنم!

حالا بماند که وقتی رسیدم بالا، دیدم که نه تنها پله‌برقی به سمت بالا خراب بود، بلکه پله برقی به سمت پایین هم قطع بود. مامور بلیت در جواب من گفت رو به پایین خراب نیست قطعش کردم. پرسیدم چرا؟ گفت واسه اینکه خراب نشه! فقط یه لبخند زدم و گذشتم. البته بعدش زنگ زدم امور شهری و گزارشش رو رد کردم.

بعد از اون روز، به طور اتفاقی بیشتر از این پل‌های هوایی رد شدم و دیدم که این وضعیت اصلاً منحصر به یک پل نیست. پله‌برقی‌های خراب، یکی یکی توی هر خیابون دیده می‌شه. جالبه که هیچ خبری از تعمیرات اساسی هم نیست! یعنی شما وقتی بهشون نزدیک می‌شی، به وضوح می‌بینی که این پله‌برقی‌ها دیگه به نوعی تبدیل به بخشی از دکور شهرداری شدن. نه خبری از بازسازی هست، نه تعمیرات جدی. انگار اینا فقط برای نمایش گذاشته شدند که "آره، ما پله‌برقی داریم، می‌خوایین امتحان کنین؟"

مردم هم که دیگه اعصاب ندارن! یکی به یکی میگه: "آره، این که یه پله‌برقی داره خراب می‌شه، دیگه برای ما عادی شده، مثل اینکه خودمون هم یه قسمت از زندگی‌مون خراب باشه!" ولی موضوع اینجاست که این مسأله به هیچ‌وجه نباید عادی بشه. باید مسئولین شهرداری یه فکری به حال این پله‌برقی‌ها بکنن که حداقل زمانی که خراب می‌شن، در سریع‌ترین زمان ممکن درست بشن و اگر هم به هر دلیلی نمی‌تونن درست کنن، حداقل یه علامت واضح بذارند که مردم بدونن چی به چیه.

حتی وقتی می‌خوای شکایت کنی، باید بری توی یه فرآیند طولانی که هیچ خبری از پیگیری نیست! یعنی وقتی این پله‌برقی‌ها خراب می‌شن، عملاً مردم گیر می‌افتن و هیچ‌کس هم مسئولیت نمی‌پذیره. یعنی به جای اینکه این معضل رو حل کنن، بیشتر وقت‌ها می‌بینیم که می‌خوان با یه نامه یا اطلاعیه یه کاری بکنن، اما در عمل هیچ‌کاری نمی‌کنند.

چیزی که خیلی ناراحتم می‌کنه اینه که در نهایت این پله‌برقی‌ها برای یه دلیل ساده ساخته شدن؛ راحتی مردم! ولی حالا این راحتی تبدیل به یه چالش بزرگ شده که بعضی وقت‌ها حاضری از خیابون بدویی، چون احتمالاً اون پله‌برقی خراب شده و باید از پله‌ها بالا بری.

خلاصه که دیگه واقعاً از این وضعیت خسته شدم. اینطور که به نظر میاد، شهرداری باید یه فکری به حال این خرابی پله‌برقی‌هابکنه، که حداقل بتونن کار کنن و برای مردم راحتی به ارمغان بیارن نه دردسر. امیدارم مسئولین از این نقد استفاده کنن و یه فکری به حالش بکنن. ما دیگه خسته‌ایم از این وضعیت‌ها، زندگی به اندازه کافی پیچیده است که این مشکلات هم باید حل بشن.